Sprzeciwiał się persko-brytyjskiemu porozumieniu z 1919, przekształcającemu Persję w brytyjską półkolonię oraz zamachowi stanu Rezy Chana w 1921. Był zwolennikiem sekularyzmu i ustroju monarchii parlamentarnej. W 1925 był jednym z czterech deputowanych, którzy w Madżlesie sprzeciwili się detronizacji Ahmada Szaha Kadżara. Swoją opozycyjną wobec Rezy (teraz już nowego monarchy, Rezy Szaha Pahlawiego) postawę przypłacił aresztowaniem, zesłaniem na prowincję i przymusową polityczną emeryturą.

Kampania na rzecz nacjonalizacji irańskich złóż ropy naftowej Na scenę polityczną Mosaddegh powrócił po obaleniu Rezy Szaha w następstwie brytyjsko-radzieckiej inwazji na Iran w 1941. W 1944 ponownie dostał się do Madżlesu. Jako przewodniczący parlamentarnej komisji ds. ropy naftowej opowiadał się za nacjonalizacją irańskiego przemysłu naftowego, kontrolowanego przez brytyjską spółkę Anglo-Iranian Oil Company (AIOC), dając się przy tym poznać ze swojej skromności i prawości, czym zaskarbił sobie szerokie poparcie społeczne. Stworzył koalicję ugrupowań liberalnych, umiarkowanie lewicowych i islamistycznych, która stała się podstawą utworzonego w 1949 Frontu Narodowego (Dżebhe-je Melli-je Iran).