ATM Adaptation Layers czyli adaptacyjna warstwa modelu odniesienia techniki Asynchronous Transfer Mode to warstwa odpowiedzialna za tworzenie 48-oktetowych datagramów, które wykorzystywane są jako ładunki użyteczne komórek ATM. Pierwotnie utworzono pięć różnych warstw AAL o numerach od 1 do 5, a każda z nich została zaprojektowana do obsługi jednej z czterech klas usług: A, B, C lub D. Należy podkreślić, iż każda klasa obsługuje transmisje na inny sposób, w związku z czym wymaga zainstalowania w stacjach końcowych innego zestawu protokołów.
AAL zawiera funkcje rozszerzające możliwości warstwy ATM. Dzięki temu możliwe jest spełnienie specyficznych wymagań stawianych przez różnorodne aplikacje usługowe. W każdym konkretnym przypadku jej implementacja musi ściśle odzwierciedlać charakterystykę realizowanej usługi, gdyż AAL powinna być zdolna do prowadzenia obsługi różnorodnych protokołów użytkownika.
Klasy AAL ściśle odzwierciedlają specyfikację ITU-T, definiującą następujące rodzaje usług realizowanych przy wykorzystaniu techniki ATM:
klasa A: dotyczy usług, w których wymagana jest ścisła relacja czasowa pomiędzy źródłem i ujściem;