Lalka – polski film fabularny z roku 1968 w reżyserii Wojciecha Hasa na podstawie jego własnego scenariusza, adaptacja powieści Bolesława Prusa pod tym samym tytułem. Osią fabuły filmu jest uczucie żywione przez kupca Stanisława Wokulskiego do arystokratki Izabeli Łęckiej. Na realizację dzieła przeznaczono 35 milionów złotych. Utwór Hasa krytycy filmowi przyjęli z mieszanymi uczuciami, gdyż scenarzysta nie był wierny pierwowzorowi literackiemu. Podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Panamie, Lalka odniosła sukces, zdobywając cztery nagrody festiwalowe, w tym Grand Prix.
Obsada
Produkcja W czasach powstania realizacja Lalki była kosztownym przedsięwzięciem, Has przewidział w filmie 87 ról głównych i 500 w epizodach. Na potrzeby filmu kostiumolodzy Lidia i Jerzy Skarżyńscy wykonali 500 kostiumów, ponad 2 tysiące dekoracji i rekwizytów. Część rekwizytów (np. meble oraz kotary) sprowadzono z muzeów w Warszawie oraz Krośnie, a dwadzieścia pięć pojazdów, w tym karet, zostało wypożyczonych z Muzeum w Łańcucie. Zdjęcia części plenerów zrealizowano w specjalnie zbudowanych do tego celu drewnianych dekoracjach, imitujących Warszawę, zlokalizowanych w pobliżu ulicy Skarbowców we Wrocławiu, a niektóre wnętrza – w secesyjnych wnętrzach wrocławskiego Hotelu Monopol.