Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął 19. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu był trzeci. Wśród slalomistów lepsi okazali się tylko dwaj Austriacy: Thomas Sykora i Thomas Stangassinger. W klasyfikacji slalomu był też między innymi piąty w sezonie 2000/2001 oraz siódmy w sezonie 2002/2003.
Największy sukces w karierze osiągnął w 1998 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Nagano wywalczył złoty medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe zajmował drugie miejsce, tracąc do prowadzącego Sykory 0,22 sekundy. W drugim przejeździe uzyskał zdecydowanie najlepszy wynik, wyprzedzając pozostałych zawodników o 0,70 sekundy. Dało mu to najlepszy czas łączny i zwycięstwo, o 1,33 s przed swym rodakiem Ole Kristianem Furusethem i o 1,37 s przed Thomasem Sykorą. Był to jedyny medal wywalczony przez Buraasa na międzynarodowej imprezie tej rangi. Z powodu kontuzji kręgosłupa nie wystąpił na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City i nie mógł bronić tytułu mistrza olimpijskiegoOlympic ski champion Buraas injured . W tej samej konkurencji wystartował także na igrzyskach w Turynie w 2006 roku, jednak nie ukończył pierwszego przejazdu.