Nocą z 5/6 sierpnia 1943 brał udział w napadzie na więzienie w Jaśle (akcja pod kryptonimem „Pensjonat”), ocenionym wtedy jako największy wyczyn ruchu oporu w Polsce południowej. Znając znakomicie Jasło i okolicę doprowadził zespół bojowy na podstawę wyjściową do uderzenia i kierował kolumną na trasie odskoku. Za bohaterską postawę w tej akcji odznaczony został Krzyżem Walecznych.

W listopadzie 1943 Stanisław był uczestnikiem zakończonych niestety niepowodzeniem, szczególnie trudnych i niebezpiecznych prób porwania gestapowca Teodora Drzyzgi.

Aresztowanie i śmierć 3 stycznia 1944 funkcjonariusze gestapo aresztowali inż. Ludwika i Florentynę Madejewskich z synami Ludwikiem ps „Krupa” i Zdzisławem. Następnego dnia ujęli braci Jana Magurę na terenie Karpathen Ol w Krośnie i Stanisława Magurę w Rafinerii Niegłowice koło Jasła, oraz Kazimierza Pietruszkę ps. „Arab”. Aresztowanym zarzucano współpracę z Zenonem Sobotą i współudział w rozbiciu więzienia jasielskiego. Podczas okrutnego śledztwa, mimo bestialskich tortur, bracia Magurowie nie załamali się i nie wydali nic ze znanych im tajemnic organizacji.