Sen srebrny Salomei. Romans dramatyczny w 5 aktach – dramat Juliusza Słowackiego napisany w listopadzie 1843 roku, wydany w Paryżu w roku następnym. Po raz pierwszy wystawiony 24 marca 1900 w Krakowie. Rozważania Słowackiego mają charakter historiozoficzny i są związane z założeniami towiańszczyzny.

Realia historyczne W 1768 po zawiązaniu konfederacji barskiej na Ukrainie rozpoczął się, prawdopodobnie inspirowany przez Rosję, bunt zwany koliszczyzną. Jego głównymi uczestnikami było chłopstwo ruskie tzw. czerń i przybywający z Zaporoża Kozacy. Największe nasilenie koliszczyzny przypadło na czerwiec i lipiec 1768. Jej uczestnicy dokonywali masowych mordów na polskiej szlachcie, Żydach i duchowieństwie katolickim. Choć jeszcze w lecie 1768 bunty stłumiono, to nastroje nadal były napięte, a stosunki między dworem a chłopami groziły kolejnymi rozruchami.

Postacie Postacie pierwszoplanowe Regimentarz Stempowski – królewski urzędnik i właściciel dworu. Dąży do stłumienia koliszczyzny, planuje ożenić swojego syna Leona z przebywającą w jego zamku Księżniczką Wiśniowiecką. Wzorowany na historycznej postaci regimentarza noszącego nazwisko Stępkowski.