W tym samym roku rozpoczął budowę nowego kościoła murowanego.
Troszczył się o instytucje dobroczynne i religijne. Zapewne to on sprowadził do Przasnysza wizerunek Madonny z Dzieciątkiem, czczony dziś jako Niepokalana Przewodniczka z Przasnysza. W 1594 sprzedał ojcowiznę wojewodzie płockiemu Grzegorzowi Zielińskiemu, zobowiązując go do świadczeń na rzecz klasztoru. Ten jednak nie wywiązywał się z przyjętych obowiązków. Paweł wielokrotnie upominał się za bernardynami, a po śmierci Grzegorza procesował się z jego synami. Uniemożliwiało mu to wstąpienie do Towarzystwa Jezusowego (zabiegał o przyjęcie do zakonu po dekrecie papieskim oficjalnie uznającym Stanisława za błogosławionego).
Zmarł w trakcie załatwiania spraw sądowych. Pochowany w grobie rodzinnym w kościele parafialnym w Przasnyszu. 30 września 2007 w kościele pasjonistów w Przasnyszu odsłonięte zostało epitafium Pawła Kostki wykonane przez Jana Stępkowskiego według projektu Wojciecha Ciesielskiego.
Kategoria:Chorążowie ciechanowscy Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1549 Kategoria:Zmarli w 1607 Kategoria:Ludzie związani z Przasnyszem Paweł Kostka Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej