W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w grudniu 1969. Pierwsze punkty wywalczył 11 stycznia 1970 w Wengen, zajmując piąte miejsce w slalomie. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanął 2 marca 1975 w kanadyjskiej miejscowości Garibaldi, gdzie był drugi w gigancie. Rozdzielił na podium Stenmarka i Thöniego. Łącznie 13 razy był na podium, w tym odniósł cztery zwycięstwa w gigancie: 18 marca 1976 w Mont-Sainte-Anne, 12 grudnia 1976 w Val d’Isère, 2 stycznia 1977 w Ebnat-Kappel oraz 24 stycznia 1977 w Adelboden. Ostatni raz na podium stanął 19 marca 1979 w Furano, zajmując drugie miejsce w gigancie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1976/1977, kiedy to zajął siódme miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji giganta wywalczył Małą Kryształową Kulę. W klasyfikacji giganta był czwarty w sezonach 1977/1978 i 1978/1979 oraz szósty w sezonie 1974/1975.
Pięciokrotnie zdobywał mistrzostwo Szwajcarii: w gigancie w latach 1974, 1975 i 1978 oraz w slalomie w latach 1973 i 1976. W 1976 został wybrany sportowcem roku w Szwajcarii. W 1979 zakończył karierę.
Po zakończeniu kariery sportowej założył firmę Heval, produkującą sprzęt sportowy.