W swej szkole ganił kolegów za zniemczanie nazwisk i przeciwstawiał się tendencjom germanizacyjnymPiotr Dobrowolski, Ugrupowania i kierunki separatystyczne na Górnym Śląsku i w Cieszyńskim w latach 1918–1939, PWN, Warszawa, Kraków 1972., wskutek czego niemiecka, cieszyńska gazeta „Silesia” nazwała go „polskim agitatorem” i odtąd dla wielu „uchodził za Polaka”Szewczyk Wilhelm, Syndrom śląski. Szkice o ludziach i dziełach, Katowice 1986.. Józef Kożdoń od 1905 zaczął głosić hasło „Śląsk dla Ślązaków”Dariusz Jerczyński, Orędownicy niepodległości Śląska, Zabrze 2005, ; za „Nowy Czas” nr 49, 4.12.1927., ostro sprzeciwiając się wzrostowi wpływów polskich i czeskich wśród miejscowej ludności przez inteligencję, napływającą z Galicji i Moraw oraz jej miejscowych sojuszników. W 1907 wziął udział w kampanii wyborczej ugrupowania swego teścia, skoczowskiego burmistrza Karola Sohlicha – Niemieckiej Partii Postępowej, która w wyborach do austriackiej Rady Państwa konkurowała z Niemiecką Chrześcijańską Partią Ludową i Niemiecką Partią Socjalistyczną. Polscy historycy wnioskują, iż wskutek małżeństwa z Julią Sohlich, Kożdoń zmienił poglądy z propolskich na proniemieckie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Józef Kożdoń · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.