Wyszła młodo za mąż za Karola Duszyńskiego (1889-1959), mierniczego z Rohatynia, gdzie przebywała od 1918 r. W 1925 r. wróciła z mężem do Warszawy i rozpoczęła pracą literacką. Rodzonych dzieci Julia i Karol nie mieli, jedynie przysposobionego syna Mariana Duszyńskiego. W 1942 r. zachorowała ponownie na płuca i mieszkała od tego czasu w Otwocku.
Julia Duszyńska pochowana jest wraz z mężem Karolem Duszyńskim na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 23B-6-31).
Twórczość Julia Duszyńska była autorką czytanek szkolnych i książek dla dzieci. Pisywała także fraszki. W latach 1935–1939 była członkiem zespołu redakcyjnego pisma dziecięcego "Słonko", a w latach 1937-1939 tygodnika dla starszych dzieci „Poranek”.
Podręczniki Wieś i miasto – czytanka polska dla III klasy (Lwów 1934) Nasze miasto – czytanka polska dla II klasy (Lwów 1935) U progu Polski – czytanka polska dla IV klasy (Lwów 1935) Czytanki polskie – III klasa szkoły powszechnej (Lwów 1936) Nasza wieś – czytanka polska dla II klasy (Lwów 1937) Elementarz dla pierwszej klasy szkół powszechnych (Lwów 1937 i 1938, współautorstwo).