Wsparcie obrony zapewniały cztery myśliwce PZL P. 11, które stacjonowały na lotnisku Aleksandrowice koło Bielska. Około 8.00 kpr. Jan Kremski ze 121 eskadry myśliwskiej i ppor. Bronisław Skibiński z 122 eskadry myśliwskiej zaatakowali szyk pięć samolotów nieprzyjaciela. Podczas walki kpr. Kremski zestrzelił niemieckiego Dorniera 17 w rejonie Puńców-Dzięgielów-Cieszyn. Samolot ppor. Skibińskiego został trafiony i rozbił się podczas lądowania w Aleksandrowicach.
Dowództwo polskiej 21 Dywizji Piechoty Górskiej podjęło decyzję o wycofaniu się z Cieszyna. Za jego dalszą obroną opowiedział się wprawdzie dowódca I batalionu mjr F. Perl – wobec udanego zatrzymania niemieckich oddziałów na linii rzeki, ale pomimo jego kilkukrotnych interwencji o 14.00 pułk otrzymał od gen. Kustronia rozkaz wycofania się przez Skoczów na Bielsko, przy czym I batalion – po przejściu Skoczowa – miał obsadzić linię obronną na północ od tej miejscowości. Około 15.00 zostały wysadzone wszystkie trzy cieszyńskie mosty na Olzie (dwa drogowe i kolejowy). Ostatecznie około 16.00 polskie wojska wyszły z miasta na linię Ogrodzona-Goleszów i prawie natychmiast wkroczyli do niego Niemcy.
Bibliografia Wojciech Moś, Strzelcy Podhalańscy 1918–1939, Kraków 1989 Jan Przemsza-Zieliński, Śląski front 1939 – Obrona Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego we wrześniu 1939 roku, Sosnowiec 1999
Cieszyn Kategoria:Historia Cieszyna