„Korczak”, „Trójka” i „Żbik” wraz z dwiema uwolnionymi kobietami skierowali się w stronę Odrzykonia, kilka osób w stronę Dukli, a około czterdziestu ludzi pod dowództwem „Boruty” i „Dąbrowy” w kierunku Podniebyla, Miejsca Piastowego, Haczowa i Komborni.

Po rozbiciu jasielskiego więzienia, w drodze do Odrzykonia, na krótki odpoczynek w domu Bochenków w Moderówce zatrzymała się grupa prowadzona przez Zenona Sobotę „Korczaka”, w której znajdowali się także Zbigniew Zawiła „Żbik”, Józef Okwieka „Trójka”, Stanisława Sołtykiewicz „Józefa” i Helena Bogulińska „Syrenka”. W domu Bochenków przez dłuższy czas kwaterował również Antoni Strahl ps. „Rzewny”, uwolniony z jasielskiego więzienia i ukrywający się przed Gestapo.

Po akcji Niemcy rozpoczęli poszukiwania jej uczestników, uwolnionych więźniów i osób udzielających im pomocy. Sprawą uwolnienia więźniów zainteresował się generalny gubernator Hans Frank. Szefa jasielskiego Gestapo Wilhelma Raschwitza zastąpił Heinrich Hamann, a naczelnika więzienia Iwana Diducha – Jakub Derla. Frank wezwał również starostę jasielskiego Waltera Gentza i poddał go ostrej krytyce.