Z jednej strony, istotnie osiągnięcia japońskiego przemysłu wywarły bardzo pozytywne wrażenie, z drugiej jednak strony, na opinii amerykanów mogła również zaważyć chęć wspierania własnych, amerykańskich producentów lotniczych.
28 czerwca 1987 roku, japoński minister stanu ds. obrony, Yūkō Kurihara, podczas oficjalnego spotkania z amerykańskim sekretarzem obrony Casparem Weinbergerem, zadeklarował chęć wspólnego wybudowania samolotu w ramach programu FS-X. Za deklaracją japońskiego polityka poszły czyny. W lipcu tego samego roku z orbity zainteresowań wypadł europejski Panavia Tornado, a do grona potencjalnych nabytków dołączył McDonnell Douglas F-15 Eagle. F-15 był już dobrze znany japońskim specjalistom. W 1977 roku podjęto decyzję, że zastąpi on samoloty F-104 w wypełnianiu zadań myśliwskich. Zakłady Mitsubishi uruchomiły licencyjną produkcję myśliwcaŁukasz Pacholski,Eksportowe F-15 Eagle, „Lotnictwo”, nr 6 (2013), s. 52–57, . Aby ocenić istniejące konstrukcje i wybrać najbardziej odpowiednią, Bōei-shō powołało do życia Wspólną Grupę Studialną Prywatnych Przedsiębiorstw (Minkan Kigyō Gōdō Kenkyūkai – Private Enterprises Joint Sudy Group). W jej skład weszli przedstawiciele największych japońskich przedsiębiorstw branży lotniczej, elektronicznej i silnikowej.