Wzrost jego aktywności zaobserwowano już pod koniec lutego – świadczyły o tym liczne tropy pozostawione na śniegu oraz charakterystycznie ścięte gałęzie w rejonie tzw. Półwyspu Miłości. Wkrótce okazało się, że bobrów jest kilka. Wykorzystują one długo zalegający śnieg, by docierać do wyższych partii zboczy w poszukiwaniu pożywienia. Wiadomo, że polubiły miejscową jarzębinę. Przyrodnicy, zaskoczeni niezwykłymi zdolnościami adaptacyjnymi tego chronionego gatunku, zastanawiają się jednak, jak obecność bobrów wpłynie na delikatny tatrzański ekosystem.

Historia Pierwsze wzmianki o Morskim Oku pochodzą z 1575 r. W 1637 r. król Władysław IV nadał prawo użytkowania pastwisk przy Morskim Oku Władysławowi Nowobilskiemu. Własnością prywatną Morskie Oko stało się w 1824, gdy dobra zakopiańskie wraz z Doliną Rybiego Potoku zakupił od władz austriackich Emanuel Homolacs, a po nim Władysław Zamoyski. Od 1933 r. jezioro jest własnością państwa polskiego.