Był jednym z animatorów polskiego ruchu teatralnego w Bielsku i członkiem miejscowego Towarzystwa Teatru Polskiego. Po II wojnie światowej współpracował z bielskim teatrem lalek. Prapremierą jego przedstawienia pt. O Marysi sierotce i złotookiej sroczce w dniu 7 grudnia 1947 r. zainaugurował swoją działalność teatr lalkowy Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (obecna Banialuka).
Bezpośrednio po przybyciu do Bielska Zygmunt Lubertowicz wstąpił do miejscowego koła Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Po przekształceniu w dniu 15 listopada 1930 r. bielskiego koła w Oddział PTT Bielsko był przez dwa lata jego pierwszym prezesem, a następnie w latach 1933–1946 zasiadał we władzach naczelnych PTT. Był jednym z inicjatorów budowy wielkiego i nowoczesnego na owe czasy schroniska turystycznego PTT w Zwardoniu. Prowadził wiele wycieczek turystycznych w Beskidach i Tatrach oraz propagował turystykę na łamach prasy i prowadząc odczyty.
Władze miasta Bielska-Białej uczciły pamięć poety nadając jednej z ulic w centrum miasta nazwę ul.