Siedziba Historia budynku Muzeum mieści się w dawnym letnim pałacu hetmana Jana Klemensa Branickiego. Oryginalny pałac zbudowany w latach 20. XVIII wieku (na skutek zawilgocenia rozebrany do fundamentów i odbudowany w tym samym kształcie w latach 1757–1759), znacznie rozbudowany w XIX wieku, został zniszczony przez pożar, podczas działań wojennych w 1915 roku. Zrekonstruowano go ponownie w latach 1962–1973. O zakończeniu prac budowlanych pałac przekazano Muzeum Okręgowemu w Białymstoku z przeznaczeniem na urządzenie ekspozycji dawnych wnętrz mieszkalnych. Od 1992 roku jest to oddział Muzeum Podlaskiego w Białymstoku – Muzeum Wnętrz Pałacowych.
Rys architektoniczny
Pałac to budynek piętrowy, prostokątny, o półkolistych narożach, z płaskim ryzalitem od frontu a zaokrąglonym od strony ogrodu, oraz dwoma małymi ryzalitami na osi poprzecznej. Dach wysoki, czterospadowy z lukarnami i dwoma kominami. Fasada siedmioosiowa, rozczłonkowana lizenami z boniowaniem, zdobiona kwadratowymi płycinami, dwoma popiersiami na konsolach, trzema płaskorzeźbami i trójkątnym frontonem z kartuszami herbowymi.