thumb|240px|Grób Tadeusza Kwiecińskiego na cmentarzu Powązkowskim Tadeusz Kwieciński, ps. „Dziubas” (ur. 18 kwietnia 1903 w Warszawie, zm. 11 lipca 1960 tamże) – polski muzyk, dyrygent, kompozytor.
Życiorys Urodził się w rodzinie Floriana i Marii z Małasiewiczów. Uczył się muzyki w latach 1912–1928, najpierw u swojego ojca, a następnie w Konserwatorium Warszawskim u prof. prof. L. Zawadzkiego i F. Rytla. W okresie 1918–1920 był koncertmistrzem orkiestry kolejowej w Warszawie. Grał w zespołach kinowych i teatralnych. W 1920 podczas wojny polsko-bolszewickiej ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego. W latach 1922–1925 występował w Bydgoszczy jako skrzypek i dyrygent w kawiarni „Wielkopolanka”. Od 1925 działał w Warszawie, gdzie prowadził własną orkiestrę taneczną, gdzie też debiutował jako kompozytor. Sezonowo występował w Krakowie, Katowicach, Poznaniu, Ciechocinku i w Zakopanem. Pierwszą piosenkę napisał w r. 1925, a rok później skomponował przebój swego życia „Błękitne bolero”.
II wojnę światową przetrwał grając w Warszawie.