Osiemnastowieczny park dworski w Kielarach jest niewielki (obecnie to 0,25 ha) i bardzo zniszczonym. Drzewa z dawnego układu parkowego zachowały się wyłącznie na obrzeżach, natomiast wnętrze parku zajmują dziś zarośla głównie bzu czarnego. Drzewa, które wytrzymały próbę czasu, to nieliczne, zwykle uszkodzone okazy. Należą do nich okazy następujących gatunków: Tilia cordata Mill.: zachowało się pięć lip drobnolistnych; cztery z nich rosną w parku, a jedna w pobliżu ruin dworu. Obwody pni (mierzone na wysokości 1,3 m) wynoszą: 420, 375, 360 i 350 cm (ta ostatnia rośnie, co prawda, poza parkiem, ale ma pomnikowe wymiary) oraz 300 cm. Większość tych lip to drzewa uszkodzone, wymagające zabiegów pielęgnacyjnych. Betula pendula Roth: przetrwały trzy drzewa, z których jedno zostało bezprawnie wycięty na początku XXI w. Obwody pni na wysokości 1,3 m: 235, 210 i 200 cm. Fagus sylvatica L.: obwód pnia najgrubszego z trzech buków wynosi 225 cm. Quercus robur L.: zdrowy okaz dębu szypułkowego o obwodzie pnia 325 cm. Larix decidua Mill.: rośnie w pobliżu ruin dworu, obwód jego pnia, mierzony na wysokości 1,3 m, wynosi 230 cm. Abies concolor (Gordon et Glend.) Lindl.