Strój biłgorajsko-tarnogrodzki – polski strój ludowy, używany w regionie Biłgoraja i Tarnogrodu. Nazwa stroju stosowana jest przez Barbarę Kaznowską-Jarecką w jej książce pod tym samym tytułem. Strój znany jest również jako strój małopolski. Spotykana nazwa strój biłgorajski to zwykłe uproszczenie nazwy i ze względu na obszar jego występowania nazwa jest obecnie niewłaściwa.
Strój uważany jest za jeden z najbardziej zbliżonych do dawnych strojów słowiańskich. Używany był do przełomu XIX i XX w..
Opis Strój męski 200 px|right|thumb|Strój męski Spodnie Spodnie były potocznie zwane wściekłymi portkami, na co wpływ miała duża ilość zanieczyszczeń znajdujących się w materiale - lnianym płótnie, powodująca dokuczliwe uwieranie. Zszywane były z dwóch kawałów płótna w kształcie trójkątów, z których powstawały nogawki.
Spodnie były używane do okresu międzywojennego.
Koszula Używane były dwa typy koszul – odświętna oraz codzienna. Różniły się jakością i gatunkiem płótna. Kołnierz koszuli, zwany oszewką, był ściągany czerwoną kokardką. Rękawy koszuli były marszczone;