koral, perła (naturalna i hodowana – klasyfikowana tu, pomimo udziału człowieka w jej wytworzeniu przez perłopławy), bursztyn, skamieniała lawa wulkaniczna czy gagat (jet).
Ponadto z materiałów organicznych w jubilerstwie wykorzystywane są: kość słoniowa, rogi zwierząt (np. jelenia, bawołu, nosorożca) oraz rogowe powłoki i osłony organizmów (np. szylkret, masa perłowa).
O wartości kamienia jubilerskiego decyduje w pierwszej kolejności jego piękno (kolor, blask, wielkość, kształt), następnie trwałość i twardość, rzadkość występowania i trendy w modzie (np. kość słoniowa wyszła z mody; na popularności zyskują kolorowe diamenty). Wielkość kamieni podawana jest w karatach. Nie istnieje standardowy system oceniania kamieni jubilerskich; opracowano go jedynie dla diamentów, jako tzw. zasadę 4C.
Ze względu na domniemane działanie terapeutyczne kamienie są też cenione przez zwolenników oddziaływania energetycznego na organizm (litoterapia).