Była też między innymi piąta w klasyfikacji zjazdu w sezonie 1993/1994.
W 1988 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie jej najlepszym wynikiem było 23. miejsce w kombinacji. Podczas rozgrywanych cztery lata później igrzysk olimpijskich w Albertville wywalczyła srebrny medal, rozdzielając na podium Kerrin Lee-Gartner z Kanady oraz Austriaczkę Veronikę Wallinger. Wystąpiła także na igrzyskach w Lillehammer, gdzie zajęła siódme miejsce w zjeździe i trzynaste w supergigancie. W 1996 roku wywalczyła brązowy medal w biegu zjazdowym podczas mistrzostw świata w Sierra Nevada, ulegając tylko Picabo Street i Niemce Katii Seizinger. Na tej samej imprezie zajęła też piąte miejsce w supergigancie. Ostatni sukces osiągnęła na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Sestriere, gdzie zwyciężyła w swej koronnej konkurencji. W zawodach tych o 0,06 sekundy wyprzedziła Heidi Zurbriggen ze Szwajcarii, a o 0,26 sekundy pokonała Szwedkę Pernillę Wiberg.
Kilkakrotnie zdobywała medale mistrzostw USA, w tym złote w zjeździe w latach 1986, 1989 i 1997, kombinacji w 1992 roku oraz supergigancie w 1997 roku.