W 1551 r. znaleziono na cmentarzu przy Via Tiburtina marmurowy posąg siedzącego mężczyzny. Z tyłu siedziska wygrawerowane były tytuły licznych pism – był to posąg św. Hipolita. Za czasów Piusa IX przeniesiono go do Pałacu Laterańskiego.
Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 13 sierpnia. Cerkiew prawosławna wspomina męczennika 13/26 sierpnia, tj. 26 sierpnia według kalendarza gregoriańskiego.
Dzieła Hipolit pisał w języku greckim. Opracował sposób obliczania terminu Wielkanocy. Jego dzieła obejmują takie dziedziny jak: egzegezę, homilie, apologetykę i polemiki, kroniki i prawo kościelne. Do naszych czasów dotarły jednak w szczątkowej formie i nie można właściwie ocenić ich poziomu literackiego i intelektualnego.
Jego dorobek obejmuje: komentarz do księgi proroka Daniela komentarz do „Pieśni nad Pieśniami” komentarz O Księdze Rodzaju, wyd. angielskie: Syntagma – traktat o herezji traktat „Odparcie wszelkich herezji” Confutatio, (inny tytuł Philosophumena) skierowany do pogan, żydów i gnostyków;