Potrafi przemierzać znaczne odległości. Jeden osobnik zajmuje obszar średnio 12,34 km² wedle badań z Malezji, co autorzy oceniają jako bardzo duży obszar. Niemniej dany osobnik nie zajmuje go sam. Przeciwnie: areały sąsiadujących ze sobą samców zachodzą na siebie. Samiec spotyka się też z samicą czy z jej młodym. Wiele osobników korzysta z tej samej lizawki solnej (zwykle nie w tym samym czasie). W jednym z badań samiec przez 27 dni zajmował 0,52 km². Z kolei dystans przebyty w ciągu jednej doby przez samca wyniósł 0,32 km. Wedle innych badań, także malezyjskich, areał mieścił się w granicach od 10 do 15 km², aczkolwiek jedno ze zwierząt przemierzało powierzchnię 70 km².

Zagęszczenie tapira czaprakowego ustępuje zagęszczeniu wszystkich trzech gatunków Nowego Świata. W Tajlandii uzyskano wartość 0,035 tapira czaprakowego na km². Badania sumatrzańskie dały wyniki pomiędzy 0,3 a 0,44 zwierzęcia na kilometr kwadratowy. W ulubionym przez tapiry czaprakowe odludnym lesie bagnistym bądź nizinnym było to natomiast 0,02 zwierzęcia na km². Na terenach bardziej górzystych w Parku Narodowym Bukis Barisan Selatan uzyskano wynik 0,02 osobnika na km². W innym parku narodowym Kerinci Seblat, położonym również na Sumatrze, uzyskano wartość 0,15 osobnika / km². W badaniu tym posłużono się fotopułapką.