W 1948 roku uruchomiono linię autobusową nr 104, łączącą Dworzec Południowy z Wolicą. Jej trasa kończyła się pętlą przy ul. Nowoursynowskiej. W 1949 wieś zelektryfikowano. Po przyłączeniu w 1951 roku terenów obecnego Ursynowa do Warszawy, właścicielem części gruntów w Wolicy stała się w 1956 roku Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW). Powstało tam m.in. pole doświadczalne Katedry Genetyki Hodowli i Biotechnologii Roślin SGGW. W latach 50. w miejscowości powstał klub piłkarski Kolejarz Wolica.
Wolica uznana została za teren porolniczy, przeznaczony do zabudowy. W 1982 roku opublikowano Perspektywiczny plan ogólny zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy, w którym znalazł się zapis o zakazie wydawania zezwoleń na stawianie nowych budynków, m.in. w Wolicy. Mieszkańcy mogli jedynie remontować stare budynki i je rozbudowywać. W latach 70., 80. oraz na początku 90. na gruntach dawnej wsi zaczęły powstawać nowe osiedla mieszkaniowe tzw. Wysokiego Ursynowa. Właściciele nieruchomości, na których powstały, zostali wywłaszczeni za niewielkim odszkodowaniem, na początku lat 70. były to niecałe 3 złote za metr kwadratowy ziemi (dla porównania kilogram cukru kosztował wtedy 10 złotych). Od lat 90. wśród starych zabudowań mieszkalnych i gospodarczych wsi Wolica zaczęły powstawać nowe wille i szeregowa zabudowa wielorodzinna.