zbiory felietonów Karnet nie z balu, 1985, Życie na gorąco, 1986, Pączek na srebrnym widelcu, 1986), artykuły w „Polityce” (Czas wracania, Klimat, krajobraz, język, 1999). W 1983 otrzymała Nagrodę im. Bolesława Prusa. Od 1950 należała do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, w latach 1964–1968 przewodniczyła Klubowi Publicystyki Polityczno-Społecznej stowarzyszenia.
W latach 1985–1989 pełniła mandat poselski na Sejm PRL IX kadencji wybrana z listy krajowej (z ramienia PZPR)Strona sejmowa posła IX kadencji. Była odznaczona m.in. Krzyżem Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Złotym Krzyżem Zasługi, Orderem Uśmiechu i Odznaką honorową „Za zasługi dla Warszawy”.
Rodzina Miała córkę Lenę. Małżonkiem Krystyny Zielińskiej-Zarzyckiej był gen. Janusz Zarzycki, wieloletni prezydent Warszawy. Oboje są pochowani na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A3 tuje-2-29)Wyszukiwarka grobów w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia „Gazeta Stołeczna” – dodatek do „Gazety Wyborczej” z 24 stycznia 2007 Elżbieta Ciborowska, Leksykon polskiego dziennikarstwa, Dom Wydawniczy ELIPSA, Warszawa 2000
Linki zewnętrzne Krystyna Zielińska-Zarzycka w Internetowej Bazie Danych o Getcie Warszawskim