mały|Przykład kodu „Przeplatany 2 z 5” mały|Przykład kodu „Przeplatany 2 z 5” z kreskami ograniczającymi mały|budowa kodu Przeplatany 2 z 5 ( – ) – samosprawdzalny, liniowy, numeryczny kod kreskowy opracowany w 1972 roku przez firmę . Jest to kod ciągły o zmiennej długości (maks. 16 cyfr) będący rozwinięciem kodów 2 z 5, w porównaniu z którymi osiągnięto zagęszczenie danych poprzez kodowanie cyfr na przemian zarówno w białych, jak i czarnych paskach. Powoduje to konieczność kodowania cyfr parami, a zatem w kodzie występuje tylko parzysta liczba cyfr. W przypadku kodowania nieparzystej ilości cyfr na początku koduje się cyfrę zero. Jedna cyfra jest odwzorowywana za pomocą siedmiu bitów. W kodzie tym nie ma obowiązku stosowania cyfry kontrolnej. Kod posiada oznaczenia Startu (kodowany jako 1010, gdzie 1 – wąska kreska czarna, 0 – wąska kreska biała) i Stopu (kodowany jako 1101).
Nazwa kodu wzięła się stąd, iż pojedyncza cyfra zakodowana jest w pięciu kreskach, z których dwie są szersze. Stosunek szerokości N kresek szerszych do węższych wynosi od 1:2 do 1:3, przy czym, jeżeli szerokość węższego paska jest mniejsza od 0,51 mm, to stosunek musi wynosić od 1:2,2 do 1:3.