miejscu; czterokrotnie samodzielnie – du Maurier Classic (międzynarodowe mistrzostwa Kanady) w 1984, 1986 i 1987 oraz LPGA Championship w 1989, a dwukrotnie dzieląc pozycję wiceliderki z innymi zawodniczkami - w U.S. Open w 1987 i LPGA Championship w 1991.
Odniosła łącznie 62 zwycięstw turniejowych, z czego - poza LPGA Tour - 44 w LPGA Tour of Japan i jedno w Ladies European Tour. Ośmiokrotnie kończyła sezony LPGA Tour w czołowej dziesiątce najlepiej zarabiających zawodniczek, w tym w 1987 na 1. miejscu, jako pierwsza golfistka spoza USA (zarobiła niespełna pół miliona dolarów). Otrzymała również tytuł zawodniczki roku LPGA Tour 1987. Występy w USA łączyła z dalszymi startami w LPGA Tour of Japan, zyskując w kraju status sportowej gwiazdy. Prowadziła m.in. cotygodniowy program golfowy w telewizji Super Golf, który okazał się najpopularniejszą japońską audycją o tej dyscyplinie. W 1993, zmęczona ciągłymi podróżami oraz kontuzjami, skoncentrowała się na grze w Japonii, gdzie odnosiła dalsze zwycięstwa (ostatnie w 1999 – Katokichi Queens). Przyczyniła się do rozwoju i popularyzacji golfa w rodzinnym kraju. W 2005 została uhonorowana miejscem w World Golf Hall of Fame.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Japońskie golfistki Kategoria:Softballistki Kategoria:Urodzeni w 1951