Dopiero w 1541 zdjęto z mnicha zakaz przystępowania do sakramentu Eucharystii. Cieszący się powszechnym szacunkiem Maksym zamieszkał w Ławrze Troicko-Siergijewskiej. Tam jeszcze przed śmiercią ukończył przekład Psałterza.
Św. Maksym zmarł 21 stycznia 1556 po pięćdziesięciu latach zakonnego życia. Kiedy w XVII w. przy jego grobie miały miejsce dwa cuda, zaczęto nazywać go świętym. Został kanonizowany przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną w 1988, gdzie cieszy się największym kultem. Do Maksyma Greka wierni modlą się o pomoc dla wdów i sierot.
Wspomnienie liturgiczne tego świętego przypada na 21 stycznia.
Ikonografia W ikonografii święty przedstawiany jest w charakterystyczny sposób. Jest starym mężczyzną z długą i szeroką, zakrywającą całe piersi, siwą brodą. Ma na sobie czarne mnisze szaty, a na głowie kamiławkę o ściętych brzegach. Prawą dłoń ma złożoną w modlitewnym geście, w lewej trzyma otwartą księgę lub zwinięty zwój pisma.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Strona poświęcona świętemu Katalog ikon świętego Maksyma Greka na portalu pravicon.com Maksym Grek – między humanizmem a hezychazmem
Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Zakonnicy klasztoru Watopedi Kategoria:Zakonnicy Monasteru Simonowskiego Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w 1556