thumb|200px|Flaga dywizji thumb|left|180px|Bagdad, 2007 1 Dywizja Piechoty (ang. U.S. 1st Infantry Division, przydomek Big Red One, po polsku Wielka Czerwona Jedynka od odznaki dywizji) – jedna z dywizji Armii Stanów Zjednoczonych. Pomimo nazwy, która jest pozostałością historyczną, jest jedną z sześciu tzw. dywizji ciężkich (pancerno-zmechanizowanych), składających się z piechoty zmechanizowanej, artylerii, broni pancernej i dużej liczby śmigłowców.
Obecnie dywizja stacjonuje w Fort Riley w stanie Kansas, dokąd została przeniesiona z Niemiec.
Historia I wojna światowa thumb|left|Schemat organizacyjny Wielka Czerwona Jedynka jest najstarszą służącą do tej pory dywizją piechoty Stanów Zjednoczonych. Ustanowiona została w postaci Sztabu Głównego oraz Pierwszej Dywizji Ekspedycyjnej 24 maja 1917, zorganizowana z jednostek stacjonujących na granicy amerykańsko-meksykańskiej oraz innych posterunków na terenie USA. Oficjalnie zorganizowana 8 czerwca 1917, pod komendą generała brygady Williama L. Siberta. Pierwsze jednostki wypłynęły z Nowego Jorku i Hoboken 14 czerwca tegoż roku. We Francji dywizja bez artylerii została ulokowana i w strefie ćwiczebnej Gondrecourt, artyleria zaś w Le Valdahon. 4 lipca drugi batalion szesnastego regimentu defilował ulicami Paryża, podnosząc na duchu Francuzów.