I wojna w Zatoce Perskiej 2 sierpnia 1990 roku Irak zaatakował Kuwejt. To wydarzenie nagle zaangażowało Amerykańską Armię do walk w Zatoce Perskiej. Pierwsza Dywizja piechoty została postawiona w stan alarmu, a wyruszyła 8 listopada 1990. Dywizja rozlokowała w Arabii Saudyjskiej ponad 12 000 ludzi i 7000 części zaopatrzenia na następne dwa miesiące. Rankiem 24 lutego 1991 roku, gen. major Thomas G. Rhame wydał rozkaz ataku na Irak, torując drogę dla sześciu korpusów. Jedynka zmiażdżyła irackie linie obrony i wzięła do niewoli 2500 jeńców. 28 lutego o 8 rano wojna się zakończyła. Wielka Czerwona Jedynka wywalczyła 260 kilometrów wrogiego terenu w 100 godzin, niszcząc 550 wrogich czołgów, 480 transporterów opancerzonych, biorąc 11 400 jeńców i tracąc jedenastu poległych własnych żołnierzy.
Stabilizacja Iraku 1 Dywizja Piechoty była kluczową jednostką podczas II bitwy o Faludżę w 2004.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne https://www.globalsecurity.org/military/agency/army/1id.htm
Kategoria:Amerykańskie dywizje piechoty * Kategoria:Amerykańskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1917