Wyniki badań opublikował w 1848 roku w gramatyce dialektów norweskich Det norske folkesprogs grammatik i w 1850 roku w słowniku dialektów norweskich Ordbog over det norske Folkesprog. W 1848 roku Aasen zdobył stypendium, które pozwoliło mu poświęcić się wyłącznie pracy lingwistycznej. W 1854 roku wydał drukiem program narodowego języka norweskiego Grundtanker til en Afhandling for en norsk Sprogform.
Na podstawie badanych przez siebie gwar chłopskich na terenie niemal całej Norwegii, Aasen stworzył jeden z pisanych standardów języka norweskiego – landsmål, który od 1929 roku nazywany jest nynorsk. W 1864 roku opublikował jego gramatykę – Norsk Grammatikk a w 1873 roku słownik – Norsk Ordbog. Aasen pisał w stworzonym przez siebie języku: pieśni narodowe, nowele, poematy (Symra 1863) i dramaty (Ervingen, 4 wyd. 1887). Język Aasena szybko zdobył popularność i uzyskał status języka oficjalnego na równi z duńsko-norweskim.
Aasen zmarł 23 września 1896 roku w Oslo.