Gnu brunatne (Connochaetes gnou) – gatunek kopytnego ssaka z rodziny wołowatych. Jest mniejsze i żyjące w mniej licznych stadach niż gnu pręgowane.
Występowanie Występuje endemicznie na terenie RPA na stepach. Ich populacja liczy około 11 tysięcy osobników.
Charakterystyka Morfologia Osiąga wysokość w kłębie do 120 cm, a długość jego ciała wynosi od 175 do 240 cm. Ma także długi ogon mierzący 70-100cm. Osiąga wagę 110-157 kg. Ma ciemnobrunatną sierść, która latem staje się jaśniejsza. Na brodzie i podgardlu długie czarne włosy. Ma także biały ogon na końcówce. Długie zakrzywione rogi występują u obojga płci.
Dieta Są roślinożerne. Żywią się liśćmi krzewów oraz trawami. Badania wykazały, że trawa stanowi 90% ich diety.
Rozmnażanie Ich sezon rozrodczy zaczyna się pod koniec pory deszczowej i trwa od lutego do kwietnia. Ciąża trwa około 8 miesięcy i zwykle rodzi się jedno młode. Jest ono w stanie samodzielnie stać kilka minut po porodzie. Młode często są porzucane kilka tygodni po urodzeniu. Osiągają dojrzałość płciową w wieku od 1,5 do 3 lat, zależnie od płci.
Styl życia Żyją w stadach, które zwykle liczą 14-32 osobników, jednak zaobserwowano również stada przekraczające 300 zwierząt.