W filmie po raz pierwszy zadebiutował w dramatach Fatalna klątwa i Bigamistka z 1913 roku, wyprodukowanych w wytwórni Kosmofilm. Obsadzany był głównie w rolach charakterystycznych.
Mieszkał wraz z żoną, Heleną Gotlib w Warszawie, przy ul. Pańskiej 22. Oboje zostali ranni podczas bombardowania Warszawy we wrześniu 1939 roku. W 1940 roku wraz z żoną został przesiedlony do getta warszawskiego, gdzie przez pewien czas pracował jako kelner w herbaciarni prowadzonej przez Żydowską Samopomoc Społeczną. Następnie kontynuował karierę aktorską. Występował w teatrach Odeon, Eldorado i Nowy Azazel. Według Emanuela Ringelbluma był bliskim znajomym Abrahama Gancwajcha. Jego żona została zamordowana podczas wielkiej akcji likwidacyjnej w obozie zagłady w Treblince, według Jonasa Turkowa jej smierć załamała Samberga.
Podczas likwidacji getta ukrywał się w szopie Schultza, a potem Toebbensa. Został aresztowany podczas powstania w getcie warszawskim, wywieziony do obozu pracy w Poniatowej i następnie zamordowany podczas likwidacji obozu (Aktion Erntefest).