Na kształt powojennej polskiej folklorystyki wpłynęło ukierunkowanie się katedr etnografii głównie na badania kultury niematerialnej. Jednostką, która przez wiele lat zajmowała się folklorem, była Pracowania Literatury Ludowej Instytutu Badań Literackich PAN. Kierował nią Julian Krzyżanowski, który był też związany z dwumiesięcznikiem „Literatura Ludowa”. To pierwsze w dziejach kultury polskiej czasopismo folklorystyczne. Wśród innych ośrodków można wymienić redakcję Dzieł wszystkich Oskara Kolberga powołaną przez Polskie Towarzystwo Ludoznawcze. W 1998 r. pracę nad spuścizną Kolberga przejął Instytut im. Oskara Kolberga.
Ważniejsze nurty folklorystyki Badania zjawisk folklorystycznych w ujęciu historycznym i na tle porównawczym, które eksponują zagadnienia genezy różnych zjawisk folklorystycznych, skupiają uwagę na wzajemnych związkach folkloru i literatury, koncentrują się na systematyzowaniu tekstów folkloru. W Polsce zajmowali się tym: Jan Karłowicz i J.S. Bystroń.