Krytycy białej rewolucji z pozycji religijnych sprzymierzyli się z intelektualistami o poglądach lewicowych i liberalnych, którzy występowali przeciw szachowi w imię demokracji i poszanowania praw człowieka. Wielu uczestników protestów nie było przeciwnych samej modernizacji Iranu, a autorytarnym rządom szacha i jego służalczości wobec USA. Protesty przeciw białej rewolucji wzmocniły jednak głównie opozycję religijną. Pierwszy raz pod rządami Mohammada Rezy Pahlawiego była ona tak liczebna, a duchowni cieszyli się tak wielkim autorytetem. W protestach wzięli udział ajatollahowie Mahmud Taleghani, Esmail Musawi Zandżani, Mohammad Hadi Milani i Mohammad Kazem Szari'atmadari, jednak największą rolę podczas protestów odegrał ajatollah Ruhollah Chomejni. Został on uwięziony, a następnie zwolniony, gdy zobowiązał się do wycofania się z polityki. Jako że ponownie wystąpił z krytyką rządu w 1964, został wydalony z kraju. Osiadł w irackim An-Nadżafie, skąd nadal wzywał do buntu przeciwko szachowiM. Axworthy, Revolutionary...., s. 63-65..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Biała rewolucja · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.