aresztowano go w czasie odprawiania mszy w łódzkiej suterenie. Osadzony został w więzieniu w Radogoszczy (dzielnica Łodzi). Zginął 21 listopada 1942 w Łodzi, według oficjalnego komunikatu niemieckiego umierając na niewydolność mięśnia sercowego. Pochowany początkowo na pobliskim cmentarzu, po wojnie jego ciało ekshumowano i pochowano w pallotyńskiej kwaterze na cmentarzu w OłtarzewieWłodzimierz A. Gibasiewicz: Lekarze weterynarii ofiary II wojny światowej. Wyd. Bellona, Warszawa 2011, s. 137-138. . W 1992 w kościele św. Jakuba w Lęborku odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową.
Wymienione niżej pozycje bibliograficzne przynoszą pewne rozbieżności odnośnie do dat w życiorysie Szczepana Gracza. Dotyczy to m.in. daty doktoratu (Millak, Oracki, Grzebuła: 1920, Dyl, Przybyszewski, Szultka: 1923), daty święceń kapłańskich (Dyl, Szultka: 11 lutego 1940, Grzebuła, Oracki: 21 lutego 1940), wreszcie daty śmierci (Millak, Dyl: 11 listopada 1942, Grzebuła, Szultka, Przybyszewski, Oracki: 21 listopada 1942). Oracki jako datę ekshumacji zwłok Gracza podaje 26 listopada 1943.
Przypisy