1572 r.Tomasz Ważny, Dendrochronologia obiektów zabytkowych w Polsce, Gdańsk 2001, s. 78–80., co potwierdza, iż mamy do czynienia z najstarszym domem podcieniowym w Polsce oraz najstarszym tego typu obiektem w tzw. Grupie Żuławskiej.
W świetle dostępnych źródeł nie da się stwierdzić, dla kogo został wzniesiony dom podcieniowy w Gdańsku-Lipcach, ani kto był jego budowniczym. Był on z pewnością obiektem niezależnym od wolnego sołectwa Ferberów. Najstarsze zachowane wpisy własności pochodzą z okresu późniejszego. Na początku XVIII w. dzierżawcą dziedzicznym związanego z Lwim Dworem gospodarstwa rolnego był Peter Lorentz. W 1720 r. nowymi posiadaczami zostały jego dzieci – Anna Maria i Cimelius Lorentz. W 1783 r. otrzymała go w spadku wdowa Anna Maria Ziebuhr, z którą ożenił się następnie Johann Friedrich Weinert. Lwi Dwór pozostał w rękach kolejnych pokoleń spadkobierców: w 1822 r. posiadał go zięć Weinertów, Johann Daniel Schamp wraz z dziećmi. W 1836 r. wyłączne prawo własności otrzymała jego córka, Caroline Christine Schamp razem z mężem, Johannem Davidem Petersem, który rozbudował gospodarstwo, dokupując nowe połacie gruntów. Syn Carl Christian Peters odziedziczył te dobra w 1874 r., lecz wkrótce potem zmarł. Wdowa po nim, Mathilde, poślubiła Augusta Schrödera.