Otrzeźwienie przychodzi po przypadkowym spotkaniu skrzywdzonej kiedyś Izumi. Hajime uświadamia sobie, że swoim zachowaniem rani bliskich. Teraz spróbuje do nich wrócić.
Shimamoto symbolizuje tu marzenie, ideał, do którego przez całe życie tęskni Hajime wiodący ustabilizowane, ale nieszczęśliwe życie. Tą powieścią Murakami wpisuje się w krąg utworów analizujących jednostkę szukającą swej prawdziwej drogi życiowej, podobnie jak Alchemik Paulo Coelho czy Zen i sztuka oporządzania motocykla Roberta Pirsiga.
Kategoria:Twórczość Harukiego Murakamiego Kategoria:Powieści z 1992