Działalność naukowa Główne kierunki badań Wczesne prace Strzeleckiego dotyczyły punktowej różniczkowalności słabych rozwiązań równań parabolicznych i quasiliniowych równań eliptycznych. W latach 90. zajął się regularnością przekształceń p-harmonicznych o wartościach w sferach oraz asymptotyką energii typu Ginzburga-Landaua. Wspólnie z opublikował w „Mathematische Annalen” pracę o subeliptycznych przekształceniach p-harmonicznych i zastosowaniach (1998).

Kolejny nurt jego badań to regularność rozwiązań tzw. H-układów, czyli równań hiperpowierzchni o zadanej krzywiźnie średniej, oraz przekształceń biharmonicznych i poliharmonicznych. Do wyników z tego obszaru należą twierdzenie o zwartości słabych rozwiązań H-układów w wyższych wymiarach, opublikowane wraz z Anną Zatorską-Goldstein w „Duke Mathematical Journal” (2004), oraz ostre nieliniowe oszacowanie uzyskane wspólnie z (2005). Przegląd otwartych problemów w tej dziedzinie przedstawił wraz z Arminem Schikorrą w „EMS Surveys in Mathematical Sciences” (2017).