222.Czitinskije opieracii 1920 g. [w:] Grażdanskaja wojna i wojennaja intierwiencija w SSSR. Encikłopiedija, Sowietskaja Encikłopiedija, Moskwa 1983, t. III, s. 657-658.thumb|left|Ostatnie zdjęcie Grigorija Siemionowa z archiwów NKWD, 1945 roku

Resztki wojsk Siemionowa przez Mandżurię przedostały się na Przymorze (obwód nadmorski). Brały udział w marszu chabarowskim, ostatniej próbie kontrofensywy białych na Dalekim Wschodzie, zostały rozbite w bitwie pod Wołoczajewką w październiku 1921 r.

Emigracja Grigorij Siemionow od września 1921 r. przebywał na emigracji (Chiny, Japonia). Bez powodzenia starał się o prawo zamieszkania w USA lub Kanadzie. W 1932 osiadł w Mandżukuo – podporządkowanej Japonii Mandżurii. Po ataku ZSRR na Japonię 9 sierpnia 1945 r. schwytany przez komando Smiersz w Mandżurii razem z innymi białymi emigrantami i wywieziony w głąb ZSRR. Po szeroko relacjonowanym procesie pokazowym został skazany na śmierć z art.58 KK RFSRR za działalność kontrrewolucyjną, a następnie straconyJ. D. Smele, Civil war..., s. 625..

Odznaczony: Orderem Świętego Jerzego IV klasy, Orderem Świętego Włodzimierza III klasy, złotą szablą „Za Waleczność”.

Przypisy

Bibliografia