Przykłady Do najbardziej znanych i cenionych utworów typu zuihitsu zalicza się: Sei Shōnagon 清少納言 (ok. 966 – po 1017): Makura no sōshi 枕草子 („Zeszyty spod wezgłowia”, „Notatnik osobisty”) z przełomu X i XI wieku Kamo no Chōmei 鴨長明 (1155-1216): Hōjōki 方丈記 („Zapiski z szałasu”) z 1212 roku Yoshida Kenkō 吉田兼好 (1283-1350): Tsurezuregusa 徒然草 („Szkice z wolnych chwil”, „Zapiski dla zabicia czasu”) z lat 1330-1331 Szczególnie pierwszy i trzeci z nich uważane są za najbardziej reprezentatywnych przedstawicieli tego gatunku. Jako inne przykłady wymienić można: Yoshishige Yasutane 慶滋保胤 (ok. 931-1002): Chiteiki 池亭記 z roku 982 Arakida Moritake 荒木田守武 (1473-1549): Moritake zuihitsu 守武随筆 Haiya Shōeki 灰屋紹益 = Sano Shigetaka 佐野重孝 (1607-1691): Nigiwaigusa にぎはひ草, opublikowane w roku 1682 Muro Kyūsō 室鳩巣 (1658-1734): Sundai zatsuwa 駿台雑話 z roku 1732 Ichikawa Danjūrō II 市川団十郎二世 (1688-1758): Oi no tanoshimi 老いのたのしみ, opublikowane w roku 1803 Matsudaira Sadanobu 松平定信 (1758-1829): Kagetsu sōshi 花月草紙 z lat 1796-1803
„Bezkształtność” zuihitsu Charakterystyczną cechą zuihitsu jest brak jednolitej kompozycji całości i wyrazistej myśli przewodniej. Podkreśla się bezładność tekstu i niespoistość zdań, fragmentację świata przedstawionego i znaczeń zawartych w utworze. Jednak jak zauważa Mikołaj Melanowicz:
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gatunki literackie Kategoria:Literatura japońska