EAN (ang. European Article Number – Europejski Kod Towarowy) – rodzina kodów kreskowych (symbolika) wprowadzona w 1977 roku przez stowarzyszenie European Article Numbering. Kod został opracowany na podstawie opracowanego wcześniej w USA i Kanadzie kodu UPC. W lutym 2005 roku oba te systemy zostały ujednolicone jako Global Trade Item Number (GTIN) poprzez nowo powołaną globalną organizację GS1. EAN to kod ciągły, numeryczny, modularny, samosprawdzalny z dodatkową obowiązkową cyfrą kontrolną. Kod wymaga stosunkowo wysokiej precyzji wydruku, stąd nie może być stosowany na niskiej jakości papierze (np. kartonie) oraz wymaga w miarę dobrej jakości drukarek.

Kod ma stałą długość. Stosuje się cztery wersje kodu: EAN-13 (GTIN-13) – składa się z 12 cyfr danych i jednej cyfry kontrolnej EAN-8 (GTIN-8) – składa się z 7 cyfr danych i jednej cyfry kontrolnej EAN-128 (GTIN-128) – ma zmienną liczbę znaków alfanumerycznych i jedną cyfrę kontrolną EAN-14 (GTIN-14) – składa się z 13 cyfr danych i jednej cyfry kontrolnej.

W Europie i Japonii (jako JAN) symbolika ta jest powszechnie wykorzystywana do znakowania opakowań jednostkowych oraz zbiorczych (zarówno EAN-8, jak i EAN-13). Wersję EAN-13 wykorzystuje się również m.in.