Możliwe, że w ostatnich latach panowania K’uk’ Mo’ uczynił syna swoim współrządzącym.

thumb|Figurka ceramiczna, prawdopodobnie przedstawiająca K’inicha Yaxa K’uk’a Mo’a, pochodząca z grobowca K’ahk’a Uti’ego Witz’a K’awiila

Zmarł ok. 437 i prawdopodobnie został pochowany w grobowcu w Stukturze 10L–16, odkrytym w 1995 przez zespół Roberta Sharera i Davida Sedata (pochówek 95–2). Wnioskuje się tak przede wszystkim ze względu na fakt, że zbudowano w tym miejscu potem świątynię, która była poświęcona właśnie temu władcy. Króla pochowano w hełmie z muszli, charakterystycznym dla Teotihuacánu. Sam pochówek nawiązywał natomiast do pochówków Majów z nizin. Ciało w pozycji leżącej zostało złożone na kamiennej płycie. Wyposażenie grobowca obejmowało m.in. ceramikę, jadeit, kakao, berło oraz kolczyki. Zmarły był osobą w wieku ponad 55 lat, w zębach miał wstawki z jadeitu. Jego czaszka była celowo zdeformowana w dzieciństwie. Za życia przeżył kilka złamań i uderzeń, w szczególności miał poważnie złamane prawie przedramię, złamany lewy obojczyk, złamane żebra i wielki palec u nogi, pęknięcia mostku i czaszki, uszkodzenia kręgosłupa. Wszystkie te rany zagoiły się podczas życia, nie były zatem przyczyną śmierci, ale sugerują, że był wojownikiem.