XIX wieku Ryder malował parawany, ramy luster i panele meblowe, co łączyło go z Decorative Movement. W 1880 roku Ryder wynajął studio w budynku Benedick na Washington Square East, gdzie mieszkał i pracował przez następną dekadę. Być może pod wpływem swej nowej przyjaźni z malarzem-symbolistą Robertem Loftinem Newmanem, Ryder porzucił pastoralne pejzaże w stylu szkoły z Barbizon, na których ugruntował swoją pozycję w latach 70. XIX wieku i zaczął malować dramatyczne i pełne emocji obrazy oparte na klasycznej mitologii, wydarzeniach biblijnych, poezji, utworach scenicznych i operach Richarda Wagnera. Czasami pisał wiersze towarzyszące malowanym obrazom. Ryder złożył krótkie wizyty w Londynie: w 1877, 1887 i 1896 roku. W międzyczasie, w 1882 roku odbył dłuższą podróż z Danielem Cottierem i Olinem Levim Warnerem do Anglii, Francji, Hiszpanii, Maroka, Włoch, Szwajcarii i Holandii. Nie wiadomo, w jakim stopniu jego europejskie doświadczenia wpłynęły na niego. Znany był z podziwu dla twórczości Corota, Monicellego i Marisa. W połowie lat 80. Ryder zyskał poparcie wpływowych krytyków przyciągając wielu ważnych sponsorów. Nie powodziło mu się natomiast w życiu osobistym. Chociaż w młodości miał wielu przyjaciół płci męskiej, nie udało mu się pozyskać względów kobiet.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Albert Pinkham Ryder · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.