Jego niewielkie, wizjonerskie pejzaże i mariny wisiały obok dzieł takich twórców jak: Paul Cézanne, Vincent van Gogh, Paul Gauguin i Odilon Redon, a także nieco starszego pokolenia, jak: Jean-Auguste-Dominique Ingres, Eugène Delacroix i Édouard Manet, francuskich prekursorów malarstwa modernistycznego.
Ryder w ostatnich latach życia był kimś w rodzaju samotnika, przestał dbać o siebie. Rzadko sprzątał swoje niewielkie mieszkanie pogrążając się miesiącami w nieczystościach. Jego pędzle, obrazy, niedojedzone grzanki i brudne filiżanki zmieszały się razem tworząc jedną wielką stertę śmieci. Po tym jak w 1915 roku zaczął podupadać na zdrowiu, przeprowadził się do Elmhurst na Long Island, gdzie w 1917 roku zmarł.
W 1947 roku, w 100. rocznicę jego urodzin Whitney Museum of American Art urządziło retrospektywną wystawę jego prac. Druga i największa wystawa prac artysty miała miejsce w okresie od 12 kwietnia do 29 lipca 1990 roku w National Museum of American Art, powtórzona następnie w Brooklyn Museum w okresie od 14 września 1990 do 7 stycznia 1991 roku.