Piosenka promowało zarówno album Wet Streisand, jak i dwupłytową składankę On the Radio: Greatest Hits Volumes I & II Summer, która była jej trzecim z rzędu albumem numer 1 w USA i później została tam wyróżniona statusem podwójnej platyny. Tytułowy singel „On the Radio” był kolejnym dużym hitem w Ameryce Północnej.
Lata 80. W roku 1980 napięte stosunki między Donną Summer a Casablanca Records doprowadziły do jej odejścia z wytwórni. Piosenkarka pozwała firmę na 10 milionów dolarów i choć nie wygrała żadnych pieniędzy, to udało jej się uzyskać prawa wydawnicze do jej dorobku muzycznego. Amerykański producent David Geffen zaproponował jej lukratywny kontrakt z jego nowo powstałą wytwórnią Geffen Records i jeszcze w tym samym roku ukazał się album The Wanderer. Choć wyprodukowali go Moroder i Bellotte, stanowił on zerwanie z nurtem disco, który wówczas mocno stracił na popularności, i był zwrotem ku muzyce nowofalowej. Tytułowa piosenka dotarła do czołówek list przebojów w Ameryce Północnej, choć kolejne single, „Cold Love” i „Who Do You Think You're Foolin'”, okazały się już mniej popularne. Płyta The Wanderer została na ogół przyjęta dobrze i otrzymała certyfikat złotej w USA.