Psinka (zwana też Cyną, niem. MühlgrabenArkusz 5975 Ratibor. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Das Reichsamt für Landesaufnahme.) – sztuczny kanał, który został wybudowany najprawdopodobniej przez Flamandów. Dawniej biegł spod Bieńkowic do Raciborza, zaopatrując miasto w wodę pozyskiwaną z koryta Psiny. Został zasypany w latach 1969-70. Do dziś przetrwał jedynie ślad suchego koryta między Bieńkowicami i Studzienną, południową dzielnicą Raciborza. Kanał uznawany jest za pierwszy potwierdzony źródłowo wodociąg na Górnym Śląsku.
Historia Pierwsza wzmianka pochodzi z dokumentu fundacyjnego klasztor dominikanów księcia opolsko-raciborskiego Władysława z 14 kwietnia 1258 roku, mówi on podarowaniu braciom zakonnym kanału, który przepływał przez miasto obok ich klasztoru wraz z młynem i leżącym przy nim placu. Najprawdopodobniej chodzi tutaj właśnie o Psinkę, która została wybudowana przez Flamandów osiadłych w Raciborzu. Było to nie lada przedsięwzięcie inżynierii wodnej, ponieważ lustro wody tego kanału koło Bieńkowic jest na wysokości 191,5 metra, a plac Długosza, przez który biegł dawniej kanał znajduje się na tej samej wysokości.