Na terenie dzisiejszego zakładu głuchych istniała kiedyś zapora, która tworzyła zbiornik wodny, służący do pobierania wody w wypadku pożaru. Woda dostarczana była przez bramę w murach miejskich na wysokości obecnej ul. Bankowej, która była otwierana tylko w dni targowe i w wypadku pożaru. W miejscu dawnego pomnika Germanii znajdowała się przepompownia napędzana kołem poruszanym wodą kanału, która zasilała część wodociągów miejskich. Następnie kanał przecinał ul. Karola Miarki biegnąc w stronę ul. Stalmacha, a następnie ul. Londzina. Przechodziła później przez ul. Londzina, zasilając młyn Domsa i biegła równolegle do Odry, wpływając do niej na wysokości ul. Śląskiej. Ślady pozostałości kanału widać m.in. przy ul. Ocickiej (kamienna balustrada dawnego mostu), przy zbiegu ulic Klasztornej i Kasprowicza (betonowe płyty nad przepustem przy wjeździe na teren banku) i u zbiegu ulic Stalmacha i Dąbrowskiego (ograniczony betonowym pasem trawnik przy kamienicy, pod którym jest zasypane koryto).