We wrześniu 1847 r. spotkał się z Worcellem w Paryżu i tak notował w swoich notatkach pamiętnikarskich: „...Worcell jest zawsze ten sam, poczciwy, słodki, zgadzający się z każdym, zgoła Staś dawniejszy. Fizycznie zestarzał się bardzo. Niedostatek i mgły angielskie zwątliły kruchą jego budowę. Od dawna cierpi na astmę. Klimat paryski znaczną mu przyniesie ulgę...” Pisywał również w latach 1850–1860 wiersze i artykuły do prasy krajowej, głównie do lwowskiego „Dziennika Literackiego”. W r. 1854 ukazała się we Lwowie jego jedyna powieść: Zakonnica, drukowana uprzednio w „Dzienniku Literackim”, a przedrukowywana następnie w wydawanym w języku polskim wiedeńskim „Postępie”, gdzie umieszczał również szereg drobnych utworów literackich.
Będąc wychowankiem Liceum Krzemienieckiego wraz z Narcyzem Olizarem, K. Sienkiewiczem i innymi postanawiają, aby w rocznicę utworzenia gimnazjum wołyńskiego, zbierać się 5 października na koleżeńską biesiadę i czcić imię założyciela szkoły i jej tradycję, wydając rocznik literacki „Biesiada Krzemieniecka” pod redakcją Jełowickiego i Sienkiewicza. Pierwsze dwie biesiady odbyły się u restauratora Douix w Palais Royal, Gallerie Montpensier, nr 9. W czwartym tomiku „Biesiady Krzemienieckiej”, który sam zredagował (w redagowaniu jej trzech pierwszych tomów: 1852, 1857 i 1858, pomagał K.