Według Petera van der Merwe, bardziej odpowiedni jest w tym wypadku termin muzyka Bliskiego Wschodu.
Periodyzacja
I okres – preislamski (pogański; dżahilijja): do 672 (661) r. n.e. Muzyka arabska jest ściśle związana z poezją arabską, którą datuje się już na okres preislamski, gdy poeci arabscy z tego okresu (tzw. poeci dżahilijji) recytowali silnie zrytmizowane i utrzymane w określonej tonacji utwory. Śpiew był domeną kobiet obdarzonych pięknym głosem (np. Al-Chansa), które prawdopodobnie potrafiły grać na instrumentach (lutnia, bębny, rebab) oraz wykonywały pieśni zachowując poetyckie metrum. Muzyka odgrywała też ważną rolę przy odprawianiu egzorcyzmów i obrzędów magicznych.
II okres – rozwoju: 672 (661) – 750 W tym okresie centrum państwa mieścieło się w Syrii ze stolicą w Damaszku; panowały rządy Umajjadów.